Zamonaviy dunyoda ilm-fan va texnologiya 4-jild logy-son (2025) · 64–66-betlar

O‘ZBEK VA TURK TILLARIDA KICHRAYTIRISH-ERKALASH SHAKLLARINING SEMANTIK-USLUBIY XUSUSIYATLARI

Saatova, Surayyo, Seytova, Mohinur

DOI: 10.70413/zdift-v04-i13-p1-017 · Manbada o'qish →

Annotatsiya

O‘zbek va turk tillarida kichraytirish va erkalash shakllari ildizlari o‘zaro o‘xshash bo‘lib, ularning eng qadimgi shakllari qadimgi turkiy tilga borib taqaladi. Hozirgi shakllar esa har ikki til fonetik va grammatik xususiyatlariga mos tarzda shakllangan. Bu birliklar ikki til o‘rtasidagi tarixiy va madaniy aloqalarning davomiyligini yaqqol ko‘rsatadi. Bunday morfologik vositalar orqali til faqat aloqa vositasi emas, balki mehr, hissiyot va munosabatni ifodalash vositasi sifatida ham namoyon bo‘ladi. Qadimgi turkiy tillarda kichraytirish va erkalash shakllari turli morfemalar orqali ifodalangan. Ularning aksariyati bugungi o‘zbek va turk tillariga o‘zgargan holda kirib kelgan.

Metadata manbasi: jurnal OAI-PMH arxivi · Sindex to'liq matnni saqlamaydi, manbaga havola beradi.