Хорижий лингвистика ва лингводидактика Ҷилди 4 № 8 (2026) · Саҳифаҳои 110-114
SHARQ VA G‘ARB POETIK TAFAKKURIDA OSHIQ OBRAZI (O‘ZBEK VA NEMIS MUMTOZ SHE’RIYATI MISOLIDA)
Kenjaeva, Iroda, Кенжаева, Ирода, Kenjayeva, Iroda
Аннотатсия
Mazkur maqolada o‘zbek mumtoz va nemis romantik she’riyatida oshiq obrazining badiiy-falsafiy talqini qiyosiy aspektda tadqiq etiladi. Alisher Navoiy an’analarining davomchisi sifatida Ogahiy, Shermuhammad Munis, Nodira va Uvaysiy ijodida oshiq obrazining ilohiy ishqqa intilish, sadoqat, fidoiylik, firoq va botiniy qudrat kabi jihatlari tahlil qilinadi. Nemis adabiyoti misolida esa Johann Wolfgang Goethe, Annette von Droste-Hülshoff, Karoline von Günderrode, Heinrich Heine va Nikolaus Lenau ijodidagi oshiq qalbining samimiyligi, ruhiy iztirobi, umidvorligi, sadoqati va ma’naviy erkinligi yoritiladi. Tadqiqot davomida Sharq mumtoz she’riyatida ishqning ko‘proq irfoniy-tasavvufiy mazmun kasb etishi, nemis romantik lirikasida esa insonning ichki kechinmalari, psixologik holati va shaxsiy erkinligi bilan bog‘liq holda namoyon bo‘lishi aniqlanadi. Shu bilan birga, har ikki adabiy an’anada oshiq obrazi tashqi to‘siq va ziddiyatlardan ustun turuvchi, sof muhabbat va ma’naviy yuksalishni ifodalovchi poetik timsol sifatida mushtarak xususiyatlarga egaligi asoslanadi.
o‘zbek mumtoz adabiyoti, nemis romantizmi, lirik qahramon, oshiq obrazi, ishq falsafasi, ilohiy ishq, tasavvuf, ma’naviy erkinlik, botiniy qudrat, sadoqat, firoq, ruhiy kechinma, qiyosiy adabiyotshunoslik
Манбаи метамаълумот: бойгонии OAI-PMH-и маҷалла · Sindex матни пурраро нигоҳ намедорад, ба манбаъ пайванд медиҳад.