«FarDU ilmiy xabarlari» 7-jild 3-son (2026)
O‘ZBEK VA INGLIZ ROMANLARIDA ONA ARXETIPINING TALQINI: TOG‘AY MUROD VA D.H. LAWRENCE ASARLARI MISOLIDA
Qoʻshmatova, Diyoraxon
Annotatsiya
Arxetip – insoniyat madaniyati va adabiyotida azaldan mavjud bo‘lgan, turli xalqlar ijodida takrorlanib keladigan universal obrazlar tizimi bo‘lib, u badiiy asarning milliy va umuminsoniy qatlamlarini bir vaqtda ochib berish imkonini yaratadi. Adabiyotshunoslikda arxetipik tahlil metodi ayniqsa qiyosiy tadqiqotlarda muhim ilmiy vosita sifatida tan olingan. Ushbu maqolada Tog‘ay Murodning “Otamdan qolgan dalalar” va D.H. Lawrencening “Sons and Lovers” romanlarida ona arxetipining badiiy talqini qiyosiy-tahliliy metod asosida o‘rganiladi. K.G. Yung arxetip nazariyasi, psixoanalitik adabiyotshunoslik hamda qiyosiy matn tahlili metodlaridan foydalanildi. Natijada “Otamdan qolgan dalalar”da ona arxetipi milliy-madaniy kontekstda ijobiy qirrasi ustun “Buyuk ona” sifatida namoyon bo‘lsa, “Sons and Lovers”da Gertrude Morel obrazi orqali ona arxetipining ikki qirrali ya’ni tarbiyalovchi va egallab oluvchi xususiyati ko‘rsatildi. Xulosa qilib aytganda, ona arxetipi universal bo‘lsada, uning badiiy talqini milliy-madaniy muhit ta’sirida tubdan farqlanadi va bu farq ikki xalqning o‘ziga xos badiiy hamda ma’naviy dunyosini ochib beradi.
arxetipona obrazimilliy tafakkurqiyosiy adabiyotshunoslikpsixoanalitik tanqidYung nazariyasiBuyuk onazamonaviy romanbadiiy talqinmadaniy o‘zlik.
Metadata manbasi: jurnal OAI-PMH arxivi · Sindex toʻliq matnni saqlamaydi, manbaga havola beradi.