«FarDU ilmiy xabarlari» Ҷилди 7 № 2 (2026)
VALIAHD OBRAZI: TARIXIY HAQIQAT VA BADIIY TALQIN
Jurayev, Islomjon
Аннотатсия
Temuriylar saltanatining so‘nggi vakillari, ayniqsa, Husayn Boyqaro boshliq uning o‘g‘illarining aysh-ishratga o‘ta berilganliklari haqidagi faktlarni Zahiriddin Muhammad Bobur shunday tasdiqlaydi: “Husayn Boyqaro avval taxt olg‘on mahalda olti-yetti yil toib (taqvodor) edi. Andin so‘ngra ichkuga tushdi. Qirq yilg‘a yovuqkim Xurosonda podshoh edi, kun yo‘q edikim, namozi peshindan keyin ichmagay... O‘g‘lonlari va jam’i sipohiga va shahriga bu hol edi. Ifrot bila (haddidan oshirib) aysh va fisq qilurlar edi”. Boburning zamondoshi bo‘lgan Alisher Navoiy ham Husayn Boyqaroga yozgan insho-maktublaridan birida shohni ichkilikbozlik, mayparastlikdan voz kechishga undaydi, xalq ahvoli bilan qiziqish, adolatli siyosat yuritishga da’vat etadiki, bu yuqoridagi munosabatlar haqiqatga yaqin ekanligidan dalolat beradi. Darhaqiqat, bunday fisq-fasodlar, nihoyasi yo‘q maishatbozliklar, saltanatning ertangi kuni haqida qayg‘urmaslik Husayn Boyqaroning nabirasi Mo‘min mirzoning bevaqt halok bo‘lishiga, shu sababli temuriylar o‘rtasidagi o‘zaro nizolar yanada avj olib ketishiga sabab bo‘ladi.
temuriylar sulolasisaltanattanazzulvorisobrazijtimoiy-siyosiy inqirozTimurid dynastyempiredeclineheir
Манбаи метамаълумот: бойгонии OAI-PMH-и маҷалла · Sindex матни пурраро нигоҳ намедорад, ба манбаъ пайванд медиҳад.