«FarDU ilmiy xabarlari» Ҷилди 31 № 6 (2025)
ABU HOMID AL-G‘AZZOLIY VA IBN AL-ARABIY ILMIY MEROSINING KEYINGI DAVRLARDA TADQIQI VA BUGUNGI KUNDAGI AHAMIYATI
Pulatov, Sayyodbek
Аннотатсия
<p><em>Maqolada O‘zbekiston Prezidenti Shavkat Miromonovich Mirziyoev tomonidan BMTning 72-sesiyasi ishtiroklariga “Ma’rifat va diniy bag‘rikenglik” deb nomlangan maxsus rezolyutsiyani qabul qilish to‘g‘risidagi taklifi [1] jahon miqyosida “jaholatga barham berish, bag‘rikenglik va o‘zaro hurmatni qaror toptirish, diniy erkinliklarni ta’minlash, e‘tiqod qiluvchilarning huquqini himoya qilish, ularning kamsitilishiga yo‘l qo‘ymaslikka ko‘maklashishga qaratilganligidan kelib chiqib, tasavvuf ta’limotida ham eng muhim hisoblangan bunday tamoilni hayotga tadbiq qilishga qaratilganligini hisobga olib, tadqiqot natijasida Abu Homid al-G‘azzoliyning mo‘tadil tasavvufi bilan ifadalangan so‘fiylik hamda Muhyiddin ibn al-Arabiyning “vahdatul-vujud” haqidagi falsafiy tasavvufiy qarashlari yoritildi. Tasavvuf nazariyoti yo‘nalishlarining har ikkisi ham tasavvuf amaliyotini aqlga muvofiqlashtirishga xizmat qilgan. Imom al-G‘azzoliy hamda Ibn al-Arabiy kabi taniqli, sufiy-nazariyotchi olimlar tasavvufiy dunyoqarashni mantiqiy qurollantirib, unga tasavvuf tajribaga oid o‘ziga xos bilim – “haqiqat bilan aloqa qilish” xususiyatiga ega bo‘lgan “nazariy fan” maqomini berdilar. Maqolada bu ikki buyuk allomaning tinchliksevarlik, bag‘rikenglik g‘oyalari, ularning tasavvufiy falsafiy me‘rosining bugungi kundagi ahamiyati ochib berildi.</em></p>
Tasavvufmu'tadilfalsafiyrasionalirrasionalaqlnazariyotchibilishvahdat ul-vujuddiniy bag‘rikenglik.
Манбаи метамаълумот: бойгонии OAI-PMH-и маҷалла · Sindex матни пурраро нигоҳ намедорад, ба манбаъ пайванд медиҳад.