«FarDU ilmiy xabarlari» Том 31 № 2 (2025)
ЭТИМОЛОГИЯИ БАЪЗЕ КАЛИМАҲО ДАР “ҒИЁС-УЛ-ЛУҒОТ”-И МУҲАММАД ҒИЁСИДДИН
Vaxidova, Gulnoza
Аннотация
<p><strong>АННОТАТСИЯ</strong></p> <p>Муҳаммад Ғиёсиддини Ромпурӣ, ки яке аз мардони фозилу донишманди замони худ буда, забонҳои тоҷикӣ-форсӣ, арабӣ, урду, туркиро ба хубӣ медонист, Ғиёс-ул-луғотро ба таври як фарҳанги ҷамъбасткунанда офарид. Аз мутолиаи луғат ва дигар асарҳои муаллиф маълум мешавад, ки ӯ баъзе аз илмҳои замони худро нисбатан, ҳаматарафа аз худ карда ва дар байни шуарои давр аз ҷавонӣ обрӯю эътибори муносиб ва мақоми арзандае доштааст. Ӯ пеш аз он ки ба таълифи Ғиёс-ул-луғот шӯрӯъ намояд, асарҳои зиёди лексикографӣ ва соҳавиро мутолиа намуда, фаъолияти илмии худро, асосан ба ҳамин луғат бахшидааст. Ғиёс-ул-луғот ҳамчун фарҳанги писандидаи умум зиёда аз 13 дафъа нашр шуда, нисбат ба фарҳангҳои дигар дар байни мардуми босаводи Ҳиндустону Эрон ва хусусан, Осиёи Миёна бештар паҳн гашта, эътибори калон пайдо кардааст. Ин фарҳанг ҳанӯз ҳам, бо вуҷуди дастрас будани асарҳои муосири лексикографӣ, аҳамияти худро гум накардааст. Ғиёс-ул-луғот асарест, ки барои тадқиқоти лексикологӣ, таърихи забон ва лексикографияи тоҷик аз ҳар ҷиҳат қобили истифода шуда метавонад. Дар мақолаи мо этимологияи баъзе калимаҳо дар “Ғиёс-ул-луғот”-и Муҳаммад Ғиёсиддин мавриди баррасӣ қарор гирифтааст.</p>
лексикографиямаънои калимапайдоиши калимаэтимология“Ғиёс-ул-луғот”
Источник метаданных: OAI-PMH архив журнала · Sindex не хранит полный текст, а даёт ссылку на источник.