«FarDU ilmiy xabarlari» 30-tom 3-san (2024)
ALLEGORIYA – TILSHUNOSLIKNING TADQIQOT OBYEKTI SIFATIDA
Quldashev, Nizomidin, Mahmudova, Fotima
Annotaciya
<p><em>Odatda, adabiyotshunoslikda ko‘p qo‘llaniladigan allegorik ko‘chim tilshunoslikda kam o‘rganilgan. Allegoriya to‘g‘risida bugunganqadar juda ko‘p bahs va munozaralar bo‘lib kelgan va hamon davom etmoqda. Ushbu maqola orqali allegoriyaning tilshunoslikda qachon paydo bo‘lgani hamda uning tilshunoslikdagi ahamiyatini ochishga harakat qildik. Allegoriya ko‘p ilmiy adabiyotlarda O‘rta asrlar va Uyg‘onish davrida keng tarqalgan mavjudlik qadriyatlarining majoziy ifodasi deb ta’riflanadi. Allegoriya atamasining kelib chiqishi va uning tarixiga nazar tashlaydigan bo‘lsak, bu atama Rim ritorikasida birinchi marta Sitseronning “Orator” risolasida tilga olingan. Uning talqiniga ko‘ra, allegoriya tralatio, ya’ni koʻchirish, metafora tushunchalarini oʻz ichiga olgan va “...koʻp sonli metaforalar oqimi” (fluxerunt continuae plures tralationes”) allegoriyaning yuzaga chiqishiga asos bo‘lishini ta’kidlab o‘tgan. Bu fikr keyinchalik ritorikada allegoriya atamasi keng tarqalib ketishiga hamda shu talqinda tushunilishiga sabab bo‘lgan.</em></p>
allegoriyamajoziy ifodasikoʻchirishmetaforametaforalar oqimitroplarfalsafiy-allegoriktil sintezidiskursiv talqinargumentatsiya
Metadata derekkózi: jurnal OAI-PMH arxivi · Sindex tolıq mátindi saqlamaydı, derekkózge silteme beredi.