Қўқон университети хабарномаси Volume 18 (2026) · pp. 183-185
O‘ZBEK SHE’RIYATIDA QUYOSH OBRAZI IFODASI
Xoshimova, Gavxarbonu
Abstract
Ushbu maqolada XX asr ikkinchi yarmi o‘zbek she’riyatining yirik vakillari – Usmon Azim, Shavkat Rahmon va Rauf Parfi ijodida quyosh obrazining poetik funksiyalari, semantik qatlamlari va ramziy ma’nolari qiyosiy-tahliliy jihatdan o‘rganiladi. Tadqiqotda quyosh obrazi shoirlar badiiy tafakkurining muhim komponenti sifatida ko‘rib chiqilib, uning hayot, erkinlik, ruhiy iztirob va falsafiy mushohada bilan bog‘liq talqinlari yoritiladi. Shuningdek, quyosh obrazining mifopoetik ildizlari va zamonaviy she’riyatdagi transformatsiyasi ham tahlil etiladi. Natijada har bir shoir ijodida ushbu obrazning individual estetik yuklamasi va badiiy ifoda imkoniyatlari ochib beriladi. Shuningdek, maqolada quyosh obrazining o‘zbek she’riyati taraqqiyotidagi transformatsiyasi, uning an’anaviy va zamonaviy poetik tizimdagi o‘rni hamda estetik funksiyalarining o‘zgarishi masalalari ham ko‘rib chiqiladi. Tadqiqot natijalari shuni ko‘rsatadiki, ushbu obraz turli ijodkorlar ijodida nafaqat badiiy tasvir vositasi, balki milliy ruh, tarixiy xotira va ma’naviy izlanishlarni ifodalovchi muhim ramziy tizim sifatida shakllangan.
Ramziylik, badiiy talqin, lirik qahramon, metafora, nazm, obraz, she’riyat.
Metadata source: the journal's OAI-PMH archive · Sindex does not store the full text; it links to the source.