Ислом тафаккури – Исламская мысль – Islamic thought – (2020) · с. 14-19
АРАБ ТИЛИДА РАВИШДОШ ВА УНИНГ ГРАММАТИК ХУСУСИЯТЛАРИ
Исамутдинов, Азизбек
Аннотация
Мақолада араб тилидаги замон ва маконни ифодаловчи зарфлар (равишдошлар)нинг грамматик хусусиятлари ўрганилган. XX аср араб наҳвшуносларидан Мустафо Ғалайийнийнинг «Жомиъ ад-дурус ал-арабия» асари асосида турланмайдиган зарфлар таҳлил қилинади. Қат, ъувад, байна, байнама, иза, айёна, анна, қаблу, баъду, лада, ладун, мата, айна, ҳуна, самма, ҳайсу, ал-ан, амс, дуна, райс, маъ, кайф, из, ламма, мунз, ъал каби зарфларнинг ишлатилиш хусусиятлари, уларнинг охири ўзгариши ёки ўзгармаслиги, қайси замон ва маъноларда келиши мисоллар билан баён этилган.
Источник метаданных: OAI-PMH архив журнала · Sindex не хранит полный текст, а даёт ссылку на источник.