Яшил иқтисодиёт ва тараққиёт 4-том 5-сан (2026) · 295-299-беттер
NAVOIY ASARLARIDA ABDURAHMON JOMIY SIYMOSINING BADIIY-ESTETIK TALQINI VA PIR-MURIDLIK KONSEPSIYASI
A.B. Khayitov
Аннотация
Ushbu maqolada Alisher Navoiy asarlarida Abdurahmon Jomiy obrazining shakllanishi, uning ma’naviy-estetik talqini hamda pir-muridlik munosabatlarining badiiy ifodasi tadqiq etiladi. Tadqiqotda Jomiy siymosining tarixiy shaxsdan badiiy-ma’naviy ideal darajasiga ko‘tarilishi “Hayrat ul-abror”, “Farhod va Shirin”, “Layli va Majnun”, “Sab’ai sayyor”, “Saddi Iskandariy”, “Majolis un-nafois”, “Nasoyim ul-muhabbat”, “Muhokamat ul-lug‘atayn” va “Mahbub ul-qulub” asarlari asosida tahlil qilindi. Tadqiqot davomida qiyosiy-tipologik, poetik, hermenevtik va matniy tahlil usullaridan foydalanildi. Natijada Navoiy Jomiyni nafaqat tarixiy shaxs yoki ustoz sifatida, balki tasavvufiy-ma’rifiy komillik timsoli sifatida talqin qilgani aniqlandi. Shuningdek, Jomiy obrazi orqali Navoiy o‘zining estetik va tasavvufiy qarashlarini ifodalagani asoslab berildi.
Alisher Navoiy, Abdurahmon Jomiy, pir-muridlik, tasavvuf, badiiy obraz, ideallashtirish, ma’naviy komillik, manoqib, mumtoz adabiyot.
Метадайындар булагы: журналдын OAI-PMH архиви · Sindex толук текстти сактабайт, булакка шилтеме берет.