Ислом тафаккури – Исламская мысль – Islamic thought – (2020) · pp. 21-24
СИЛАИ РАҲМ – ИНСОНПАРВАРЛИКНИНГ ОЛИЙ НАМУНАСИ
Аҳмедов, Бурҳониддин
Abstract
Мақолада силаи раҳмнинг луғавий ва истилоҳий маъноси, унинг ризқ ва умрга таъсири, қариндошлик алоқаларини мустаҳкамлашнинг аҳамияти ҳақида баҳс юритилган. Қуръон оятлари ва ҳадиси шарифларга таянган ҳолда, силаи раҳмнинг ижтимоий-ахлоқий аҳамияти очиб берилган. Мақолада силаи раҳмнинг ризқни кенг қилиши, умрни узайтириши, мол-давлатни кўпайтириши каби манфаатлари ҳамда уни узишнинг оқибатлари, унинг қариндошлик ҳуқуқларига оид ҳукмлари баён қилинган. Шунингдек, яхшиликка яхшилик билан жавоб қайтариш эмас, балки алоқани узган қариндош билан алоқани тиклаш ҳақиқий силаи раҳм экани ҳақидаги уламоларнинг фикрлари келтирилган. Закот ва садақанинг қариндошларга берилганидаги афзаллиги ҳақида ҳам сўз юритилган.
Metadata source: the journal's OAI-PMH archive · Sindex does not store the full text; it links to the source.